Emona - mesto na jantarni cesti
Aug 10, 2014Public
Photo: Gradisca d'Isonzo, Teatr Nowy / Nuovo Teatro Comunale
Połączenie komunikacyjne wychodzące z Aquileia Romana w kierunku Iulia Emona, z gospodarczego i wojskowego punktu widzenia, 
było jednym z najważniejszych, łączących Italię z terenami naddunajskimi. I dzisiaj można prześledzić trasę, która wychodzi z Aquileia przez Monastero, 
biegnie przez Villa Vicentina, Ruda, Villesse w pobliże Gradisca d'Isonzo.
Photo: Gradisca d'Isonzo
Pozostając po prawej stronie biegu rzeki, droga osiągała Gradisca d’Isonzo, gdzie  lokalizuje się mutatio ad Undecimum, stację do zmiany koni 
i przerwy w podróży. Przebieg drogi w dużej mierze został odtworzony dzięki starożytnym itinerariom, począwszy od Tabula Peutingeriana. 
Na mapie, 14 mil od Aquileia w kierunku północno-wschodnim wskazany jest Ponte Sonti (most na Isonzo). W pobliżu mostu, 
znajdowało się mansio, miejsce odpoczynku i posiłku.
Photo: Fiume Isonzo (j. słoweński: reka Soča)
Szlak handlowy, z rejonu Gradisca d’Isonzo, przebiegał podobnie jak obecna autostrada Villesse-Gorizia. Ja jednak, aby nie wędrować drogami szybkiego ruchu, wytyczyłam trasę wzdłuż przeciwległego brzegu Isonzo. A więc, zaraz po wyruszeniu z miasta, przeprawiam się przez rzekę, 
to jest kilka kilometrów wcześniej od rzymskiego mostu.
Photo: Poggio Terzarmata, a przy drodze ... oznaczenie szlaku turystycznego w polskich barwach :)
Photo: Również w Poggio Terzarmata strumyk, odnoga Isonzo.
Photo: Około pół kilometra dalej, ciekawa zapora (lewy brzeg Isonzo).
Photo: Z Gradisca d’Isonzo, droga bursztynowa kontynuuje swój bieg na Farra i Mainizza, 
gdzie przed mostem przez rzekę Isonzo znajdowało się mansio Ponte Sonti. 
Na zdjęciu, po przeciwnej stronie rzeki, widoczna jest miejscowość Farra d'Isonzo.
Photo: Trasa prowadzi drogą asfaltową, o małym natężeniu ruchu, ale ze względu na to, 
że od strony rzeki są bariery drogowe i nie ma pasa dla pieszych, 
lepiej na tym odcinku okolicę podziwiać z samochodu.
Photo: Jeszcze na terenie Włoch, most przez rzekę Vipacco, która jest lewym dopływem Isonzo. 
Po stronie słoweńskiej rzeka nosi nazwę Vipava. A jej dolina zajmuje obszar, 
który rozciąga się pomiędzy równiną Gorizia we Włoszech a Otošče w Słowenii.
Photo: Fiume Vipacco, około kilometra odległości od ujścia do Isonzo.
Photo: Miasteczko Savogna d’Isonzo, skąd wiejska droga przy autostradzie, prowadzi do rzeki, 
gdzie na drugim brzegu jest Mainizza i stała rzymska stacja drogowa z placówką pocztową, mansio Ponte Sonti. 
Most łączący oba brzegi, zbudowany z 12 łuków, na 11 filarach i dwóch przyczółkach, musiał mieć długość ponad 200 metrów. 
Podczas prac przy budowie autostrady Villesse-Gorizia, na odcinku do Savogna d’Isonzo, niedaleko miejsca gdzie znajdował się rzymski most, 
odkryto fragmenty drogi Aquileia-Emona.
Photo: Następnym punktem etapowym w moim projekcie jest miasto Gorizia ze średniowiecznym zamkiem. 
Droga do castello di Gorizia prowadzi przez Porta Leopoldina, bramę postawioną w 1660 roku, 
na cześć wizyty cesarza Leopolda I Habsburga.
Photo: Może nie najwyższa, ale najbardziej okazała wieża fortecy w Gorizia.
Photo: Wejście do zabudowań zamkowych castello di Gorizia (zespół pałacowy z okresu od XII do XVI wieku).
Photo: Ścieżka prowadząca do parku zamkowego w Gorizia.
Photo: Zamek w Gorizia usytuowany jest na wzniesieniu, blisko granicy ze Słowenią. 
I właśnie widok w kierunku północno-wschodnim, na rezydencję z wieżą widokową, 
w parku botanicznym Pristava (przedmieście Nova Gorica).
Photo: Warowne mury fortecy w Gorizia.
Photo: Detale architektoniczne struktury obronnej castello di Gorizia.
Photo: Półokrągła wieża obronna zwieńczona blankami, zamku w Gorizia. 
Wydaje się, jakby zaprojektowana została w otaczającą przyrodę.
Photo: Z murów zamkowych rozpościera się widok na dachy zachodnich dzielnic miasta Gorizia.
Photo: Gorizia i okoliczne wzgórza z punktu widokowego w pobliżu zamku.  W swojej historii, zamek w tym mury obronne i wieże, 
kilkakrotnie przechodził zmiany i pełnił różne funkcje, w tym: centrum administracyjnego, koszar, więzienia.
Photo: Po drodze z dworca autobusowego do hotelu w Ajdovščina, przy ulicy Goriška cesta, 
taka oto fontanella podarowana miastu przez lokalną firmę budowlaną "Primorje".
Photo: Rzeka Hubelj (prawy dopływ Vipava) we współczesnym mieście Ajdovščina. 
Od Ponte Sonti (Mainizza) i przejściu przez Isonzo, starożytny trakt handlowy przez dolinę rzeki Vipava,
 kierował się na mutatio Castra (Ajdovščina), najpewniej zgodne ze stacją drogową mansio ad Fluvium Frigidum,
 która zyskała na znaczeniu wraz z budową nowej rzymskiej drogi z Italii na wschód.
Photo: Spotkanie w Centrum Informacji Turystycznej - Tic Ajdovščina 
(zdjęcie wykonane przez młodego Włocha, który gościł w schronisku młodzieżowym).