Photo: Ballota nigra L.
Βαλλωτή η μέλαινα
Οικογένεια :Lamiaceae - Χειλανθή
Κοινή ονομασία: Αγριομελισσόχορτο
Περιοχή: Ανατολικό Ζαγόρι
Photo: Lactuca serriola L.
Λακτούκα η πριονόφυλλη
Οικογένεια: Asteraceae _ Αστεροειδή
Κοινή ονομασία: Πετρομάρουλο, αγριομάρουλο
Περιοχή: Δυτικό Ζαγόρι

Περιγραφή: διετές ποώδες φυτό με όρθιο τριχωτό βλαστό, ύψους 30-90 εκατοστά. Φύλλα σαρκώδη, οδοντωτά, πτεροειδή ή λογχοειδή, άμισχα, σκουροπράσινα, γυαλιστερά, με μικρά αγκάθια στις νευρώσεις στην κάτω επιφάνεια και τις άκρες τους. Άνθη κίτρινα, σε ταξιανθία κεφαλωτή. Ανθίζει Ιούλιο-Σεπτέμβριο. Το φυτό όταν κοπεί παράγει γαλακτώδες υγρό.
Βιότοπος: ξηρά και άγονα πετρώδη εδάφη, καλλιεργούμενα χωράφια, άκρες δρόμων και σκουπιδότοπους.

Μέρη του Φυτού με δραστικές ουσίες:	Υπέργεια τμήματα φυτού.
Δραστικές Ουσίες:Ο γαλακτώδης χυμός του φυτού περιέχει σεσκιτερπενικές λακτόνες (λακτουπικρίνη, λακτουκερίνη, β-λακτουκερόλη), φλαβονοειδή (7-μονογλυκοσίδια της λουτεολίνης και της απιγενίνης), κιχορίνη (κουμαρίνη), μαννιτόλη, β-αμυρίνη, ισοπουλεόλη, αλκαλοειδή, τριτερπένια, σίδηρο, βιταμίνες Α, Β1, Β2 και C. Συχνά αναφέρεται ως "όπιο του μαρουλιού", καθώς έμφανίζει τις ιδιότητες του οπίου σε μικρότερο βαθμό. Όταν το φυτό βρίσκεται σε πλήρη άνθιση, η κύρια δραστική του ουσία (λακτουκοπικρίνη) βρίσκεται σε μεγαλύτερη συγκέντρωση.
Φαρμακολογικές δράσεις-Εφαρμογές: Όλο το φυτό χρησιμοποιείται ως σπασμολυτικό, διουρητικό, υπνωτικό, ναρκωτικό και καταπραϋντικό. Χορηγείται για την αντιμετώπιση της αϋπνίας, του ξηρού βήχα, της ρευματαλγίας, της βλεννόρροιας, των παθήσεων των οφθαλμών και των χρόνιων ελκώνν. Το φυτό έχει ακόμα κατευναστικές, ηρεμιστικές και ελαφρά ναρκωτικές ιδιότητες και είναι αποτελεσματικό στην καταπολέμηση της υπερκινητικότητας των παιδιών. Στην ομοιοπαθητική συνιστάται κατά της χρόνιας καταρροής, του βήχα, των διαταραχών του ήπατος και του ουροποιητικού συστήματος.
Τρόπος Χορήγησης: Χορηγείται ως αγχολυτικό και ηρεμιστικό υπό τη μορφή εγχύματος (0,5-4g ξηρού βοτάνου σε ένα φλυτζάνι βραστό νερό, έως 3 φορές την ημέρα). Στην ομοιοπαθητική συνιστάται υπό τη μορφή βάμματος (αναλογία 1:1, 25mg ξηρού βοτάνου σε αιθανόλη 0,5-4ml, 3 φορές την ημέρα), ενώ συχνά αποτελεί συστατικό σε φυτικά αντιβηχικά σιρόπια.
Ανεπιθύμητες Ενέργειες: Σε υπερδοσολογία μπορεί να προκαλέσει νευρικότητα, ενώ σε τοξικές δόσεις μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο από καρδιακή παράλυση. Σε θεραπευτικές δόσεις μπορεί να εκδηλωθεί υπνηλία.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑΣ
Φαρμακευτικά Φυτά της Ηπείρου
http://mediplantepirus.med.uoi.gr/pharmacology/plant_details.php?id=122
Photo: Asparagus acutifolius L.
Ασπάραγος ο οξύφυλλος
Οικογένεια: Asparagaceae - Ασπαραγοειδή
Κοινή ονομασία: Σπαράγγια, σφαράγια, σφαραγιές, σπαραγγούδια, φρύγανα, κουτσαγρέλια
Περιοχή: Ανατολικό Ζαγόρι

Ετυμολογία: Asparagus= πιθανότατα από την ελληνική έννοια σπαρακτικά δάκρυα και το acutifolius= το acus από την ελληνική λέξη ακίς= μύτι και folium =έλασμα φύλλου, δηλαδή αιχμηρό φύλλο.
Εξάπλωση : Τυπικό φυτό της Μεσογείου (κυρίως της Ανατολικής Μεσογείου).
Περιγραφή: Είναι μονοκότυλο, πολυετές, αναρριχώμενο ή θαμνώδες αυτοφυές φυτό. Έχει ρίζωμα που διακλαδίζεται στο χώμα και από το οποίο βγαίνουν τα όρθια ή αναρριχώμενα στελέχη του, που έχουν χρώμα λευκό, πράσινο ή κοκκινωπό και τα οποία τρώγονται. Δεν έχει λειτουργικά φύλλα, αυτά που βρίσκονται στα στελέχη του είναι βράκτια και μοιάζουν με λέπια. Τη φωτοσύνθεση έχουν αναλάβει πράσινοι, λεπτοί βλαστοί, που λέγονται φυλλοκλάδια. Είναι δίοικο φυτό και ανθίζει το καλοκαίρι. Τα άνθη του είναι μικρά, λευκά ή πρασινοκίτρινα και βγαίνουν μεμονωμένα. Οι καρποί είναι ρόγες, με χρώμα πράσινο, λευκό ή κοκκινωπό.
Συλλογή- Χρήση: Στην περιοχή συλλέγονται τα τρυφερά άκρα (βλαστάρια), αφού απομακρυνθεί το ξυλώδες μέρος τους, από τέλη Μαρτίου μέχρι το Μάιο. Τρώγονται βρασμένα με λάδι και λεμόνι ή ξύδι ή μαγειρεύονται με αυγά ομελέτα ή με ρύζι. Θεωρούνται εκλεκτή τροφή με εξαιρετική τραγανή γεύση με πολλούς οπαδούς στην περιοχή. https://plus.google.com/collection/QNGaZB

Μέρη του Φυτού με δραστικές ουσίες:	Βλαστοί, ρίζες.

Δραστικές Ουσίες: Φλαβονοειδή, λουτεΐνη, β-καροτένιο, νεοξανθίνη, βιολαξανθίνη, τοκοφερόλες, βιταμίνες A, B, C και E, στεροειδείς σαπωνίνες, ασπαραγίνη, ρουτοσίδη, ταννίνες, άλατα καλίου, μαγνησίου και ψευδαργύρου, ασπαρτικό οξύ, γλουταμικό οξύ, προλίνη, λευκίνη, σερίνη, λυσίνη.

Φαρμακολογικές δράσεις-Εφαρμογές	Χρησιμοποιείται ως σπασμολυτικό, αντιφλεγμονώδες, διουρητικό, εφιδρωτικό, μαλακτικό, καθαρτικό και ηρεμιστικό. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε ανθρώπους, που υποφέρουν από κατακράτηση υγρών, καθώς τονώνουν και ενισχύουν τη λειτουργία των νεφρών και της κύστης, και σε ορισμένες περιπτώσεις βοηθούν στην αντιμετώπιση των οιδημάτων, κυρίως στις αρθρώσεις.

Τρόπος Χορήγησης: Χορηγείται συνήθως υπό τη μορφή αφεψήματος (2-3 φλυτζάνια του τσαγιού την ημέρα).

Ανεπιθύμητες Ενέργειες: Θεωρείται κυτταροτοξικό σε δόσεις ?1000μg/ml. Είναι πιθανή η εκδήλωση αλλεργικής αντίδρασης.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑΣ
Φαρμακευτικά Φυτά της Ηπείρου
http://mediplantepirus.med.uoi.gr/pharmacology/plant_details.php?id=112
Photo: Tragopogon porrifolius L.
Τραγοπώγων ο πρασόφυλλος
Οικογένεια: Asteraceae _ Αστεροειδή
Κοινή ονομασία: Λαγόχορτο (Κύθνος), γένια του λαγού (Ζάκυνθος), πηγουνίτης (Κρήτη), πετεινός (Τήνος), πλεξίδα (Τρίκαλα), σκούλος, γένια του τράγου, τραγάκι, λαχανόχορτο.
Τοπική ονομασία: Προυτσαλίκια, γκόσκ, τσάπος, γένια του παππά
Περιοχή: : Κεντρικό Ζαγόρι
Photo: Saponaria officinalis L.
Σαπωνάρια η φαρμακευτική
Οικογένεια:	Caryophyllaceae _ Καρυοφυλλοειδή
Κοινή ονομασία: Γκολαρία, καλοστρούθι, σαπουνόρριζα, τσουένι, χαλβαδόρριζα, στρούθιον, σαπουνόχορτο, αγριογλυκόχορτο
Τοποθεσία: Χαράδρα Βίκου

Εξάπλωση: Σε όλη την Ελλάδα.
Περιγραφή: Ποώδες, πολυετές φυτό. Φύλλα αντίθετα, ελλειπτικά, προμήκη με 3 ή 5 παράλληλες νευρώσεις. Βλαστός όρθιος, απλός ή διακλαδιζόμενος, με ύψος έως 60 εκατοστά. Άνθη πολυάριθμα με ρόδινο χρωματισμό και 5 πέταλα. Ανθίζει Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο. Ο καρπός της είναι κάψα. 
Βιότοπος: Το συναντούμε σε αμμώδεις εκτάσεις της ορεινής και ημιορεινής ζώνης.
https://plus.google.com/+FLORAFAUNAZAGORIGREECE

Μέρη του Φυτού με δραστικές ουσίες:	Ρίζωμα, άνθη, φύλλα.

Δραστικές Ουσίες: Σαπορουμπίνη (σαπωνίνη, η οποία υδρολύεται προς γυψογενίνη), Διοσμίνη, Εσπεριδίνη (σαπωνίνες), Βιτεξίνη, Σαποναρίνη (φλαβονοειδές), βιταμίνη C.

Φαρμακολογικές δράσεις-Εφαρμογές: Χρησιμοποιείται ως υπακτικό, αντιρευματικό, χολαγωγό, εφιδρωτικό, διουρητικό, καθαρτικό, τονωτικό, αντιφλεγμονώδες και αποχρεπτικό σε βρογχίτιδα και κατά του ξηρού βήχα. Επίσης, χορηγείται εξωτερικά στην αντιμετώπιση των εκζεμάτων, του κνησμού και των λειχήνων και από του στόματος στη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας.

Τρόπος Χορήγησης: Χορηγείται υπό τη μορφή αφεψήματος (τσάι, 10gr αποξηραμένης ρίζας ή φύλλων σε ένα φλυτζάνι του τσαγιού νερό, 1-2 φλυτζάνια του τσαγιού την ημέρα) και βάμματος (1-2ml, 3 φορές την ημέρα). Το αφέψημα μπορεί να εφαρμοστεί εξωτερικά υπό την μορφή κομπρεσών στις δερματικές παθήσεις.

Ανεπιθύμητες Ενέργειες: Ελαφρώς τοξική. Πιθανή αιμόλυση.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑΣ
Φαρμακευτικά Φυτά της Ηπείρου
http://mediplantepirus.med.uoi.gr/pharmacology/plant_details.php?id=36
Loading...
ZAGORI FLORA FAUNA NATUREPublic
Asparagus acutifolius L. Ασπάραγος ο οξύφυλλος Οικογένεια: Asparagaceae - Ασπαραγοειδή Κοινή ονομασία: Σπαράγγια, σφαράγια, σφαραγιές, σπαραγγούδια, φρύγανα, κουτσαγρέλια Περιοχή: Ανατολικό Ζαγόρι Ετυμολογία: Asparagus= πιθανότατα από την ελληνική έννοια σπαρακτικά δάκρυα και το acutifolius= το acus από την ελληνική λέξη ακίς= μύτι και folium =έλασμα φύλλου, δηλαδή αιχμηρό φύλλο. Εξάπλωση : Τυπικό φυτό της Μεσογείου (κυρίως της Ανατολικής Μεσογείου). Περιγραφή: Είναι μονοκότυλο, πολυετές, αναρριχώμενο ή θαμνώδες αυτοφυές φυτό. Έχει ρίζωμα που διακλαδίζεται στο χώμα και από το οποίο βγαίνουν τα όρθια ή αναρριχώμενα στελέχη του, που έχουν χρώμα λευκό, πράσινο ή κοκκινωπό και τα οποία τρώγονται. Δεν έχει λειτουργικά φύλλα, αυτά που βρίσκονται στα στελέχη του είναι βράκτια και μοιάζουν με λέπια. Τη φωτοσύνθεση έχουν αναλάβει πράσινοι, λεπτοί βλαστοί, που λέγονται φυλλοκλάδια. Είναι δίοικο φυτό και ανθίζει το καλοκαίρι. Τα άνθη του είναι μικρά, λευκά ή πρασινοκίτρινα και βγαίνουν μεμονωμένα. Οι καρποί είναι ρόγες, με χρώμα πράσινο, λευκό ή κοκκινωπό. Συλλογή- Χρήση: Στην περιοχή συλλέγονται τα τρυφερά άκρα (βλαστάρια), αφού απομακρυνθεί το ξυλώδες μέρος τους, από τέλη Μαρτίου μέχρι το Μάιο. Τρώγονται βρασμένα με λάδι και λεμόνι ή ξύδι ή μαγειρεύονται με αυγά ομελέτα ή με ρύζι. Θεωρούνται εκλεκτή τροφή με εξαιρετική τραγανή γεύση με πολλούς οπαδούς στην περιοχή. https://plus.google.com/collection/QNGaZB Μέρη του Φυτού με δραστικές ουσίες: Βλαστοί, ρίζες. Δραστικές Ουσίες: Φλαβονοειδή, λουτεΐνη, β-καροτένιο, νεοξανθίνη, βιολαξανθίνη, τοκοφερόλες, βιταμίνες A, B, C και E, στεροειδείς σαπωνίνες, ασπαραγίνη, ρουτοσίδη, ταννίνες, άλατα καλίου, μαγνησίου και ψευδαργύρου, ασπαρτικό οξύ, γλουταμικό οξύ, προλίνη, λευκίνη, σερίνη, λυσίνη. Φαρμακολογικές δράσεις-Εφαρμογές Χρησιμοποιείται ως σπασμολυτικό, αντιφλεγμονώδες, διουρητικό, εφιδρωτικό, μαλακτικό, καθαρτικό και ηρεμιστικό. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε ανθρώπους, που υποφέρουν από κατακράτηση υγρών, καθώς τονώνουν και ενισχύουν τη λειτουργία των νεφρών και της κύστης, και σε ορισμένες περιπτώσεις βοηθούν στην αντιμετώπιση των οιδημάτων, κυρίως στις αρθρώσεις. Τρόπος Χορήγησης: Χορηγείται συνήθως υπό τη μορφή αφεψήματος (2-3 φλυτζάνια του τσαγιού την ημέρα). Ανεπιθύμητες Ενέργειες: Θεωρείται κυτταροτοξικό σε δόσεις ?1000μg/ml. Είναι πιθανή η εκδήλωση αλλεργικής αντίδρασης. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑΣ Φαρμακευτικά Φυτά της Ηπείρου http://mediplantepirus.med.uoi.gr/pharmacology/plant_details.php?id=112